تبليغاتX
خانه ای از شن و مه - and they lived happily ever after

 


من قصه هایم را بی کم و کاست از آخر به اول می‌نویسم.
اولش آنها به خوبی و خوشی زندگی می‌کنند؛
بعد اتفاق‌های ناجوری می‌افتد؛
بعدش هم یک شلیک گلوله برای جذابیت کار !
بعد از آن هم زل می‌زنند به چشم همدیگر!

آخرش هم نوبت تیراژ است که در چند هزار نسخه پخشش کنند بین مردم.
فقط شرمنده، کتاب‌های من نام نویسنده ندارند.
هر دفعه یادم می‌رود بنویسم و روی همین قضیه، بارها با ناشر عجول بحثم شده که کتاب را بدون نام فرستاده برای چاپ. آخر سر هم اعصابم خورد می‌شود و چک قرارداد را هم جلوی چشمش پاره می‌کنم.
اصلا نخواستم!


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
L
og-Link: [حرف‌های‌در‌گوشی[روزنوشت‌های‌من[آرته[قصه‌های‌صامت] [سفالین
]
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 پنجشنبه 11 مرداد1386  ، هیچ کس نوشته است.