| تبليغات | X |
IMPUDENT
شب هر چه قدر توی جایم وول خوردم خوابم نبرد. یهو یاد یکی افتادم که خیلی وقت است ندیدهام اش. اصلاً هم باهاش حال نمیکنم. توی خیالم داشتم تصور میکردم که همه نشستهاند و ما بحث میکنیم. یکی من گفتم یکی اون گفت کار بالا گرفت، هیچکس هم حرفی نمیزد. کم کم برای هم شاخ و شونه کشیدیم و هرچه از قدیم توی دلمان جمع شده بود -بی ربط و باربط- کشیدیم وسط ماجرا. همه بر و بر نگاهمان میکردند. آخرش بدجوری ضایعش کردم پسرۀ ازخودراضی ِ پُرروی نازپرورده را. کیف کردم.
فقط اینطوری کامل دلم خنک نشد. فردا صبح میروم خانهشان در میزنم. تا آمد دم در، بیهیچ حرفی یک کشیدۀ محکم میخوابانم توی گوشش و برمیگردم!
پسرۀ چشم سفید !
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
Log-Link : [خیاطباشی] [هذیانهایبیداری] [وخداییکهدرایننزدیکیست] [رونیکا]
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دوشنبه 15 مرداد1386
،
هیچ کس نوشته است.
