هر بار به خودم می‌گویم: این دفعه نفهمی‌هایش را یادت نگه دار، دیدی چه کرد؟ نشود دوباره با یک خنده و روی خوش ِساختگی خام شوی و همه چیز یادت رود.
و آن دوباره‌های کذایی فرا می‌رسند تا من از « درس عبرت » هیچ‌گاه نمره قبولی نیاورم.

این سیکل،
مرا می‌کاهد.