sTAY  wITH  Me  GHEYSar


ده ماه مداوم، تقریبا هر روز چیزکی نوشتم.
این همه خودم را چلاندم، چلاندم، مختصر کردم، به حداقل رساندم و خودم را نگه داشتم تا از دیگران به هیچ وجه نقل قول نکنم. حتی بارها می‌دیدم تمام جملات پست مرا به نحوی رساتر، شاعری در یک مصرع گفته، اما آن را هم نیاوردم. اما یک بار دیگر واقعا نتوانستم از شدت قرابت معنایی با احساسم چشم پوشی کنم و در نهایت دل را به دریا زدم و از بین میلیون‌ها میلیون شعر و جمله، برای اولین و آخرین بار مصراعی در پست copy-paste نوشتم: ای خوشا دل‌های دور از دسترس !       قیصر امین پور

و حالا قیصر پر گشوده و پرواز کرده است.
قول می‌دهم همه حرفهایم را پس بگیرم. برگرد.
دیگر از کسی چیزی نخواهم نوشت.
یا نه،
دیگر فقط شعرهای خودم را خواهم نوشت. 
{...}